Home » Actueel » Over de plank misslaan en zelfinzicht

Over de plank misslaan en zelfinzicht

Over de plank misslaan | Process Communication Nederland

Hoe ga je om met lastige situaties? Als je bijvoorbeeld langs elkaar heen praat. Of energie verliest in een contact. Ik vind mezelf, als trainer, wat dat betreft echt een bofkont. Ik hebt namelijk 'first hand' de tools in handen om met lastige situaties om te gaan. Maar... Dat geeft geen garantie tot succes. Sterker nog, soms sla ik zelf ook de plank mis. Dan ga ik uit verbinding en vergeet ik even alles wat ik weet. Laatst maakte ik dit mee bij een klant. Het liep verre van gesmeerd.

IK HOORDE MEZELF DINGEN ZEGGEN DIE IK NIET MOET ZEGGEN

Ik werkte samen met een team wekenlang aan een project. Onze ziel en zaligheid stopte we erin. Het ging hartstikke goed, totdat mijn opdrachtgever van plan was een bepaalde beslissing te nemen. Een beslissing waar ik het totaal niet mee eens was. Nu is het zo dat ik veel Doorzetter energie heb. Vanuit die energie probeerde ik de opdrachtgever te overtuigen van mijn gelijk. Toen ik mezelf voor de derde keer hetzelfde hoorde zeggen, had ik door dat ik mijn mening probeerde door te drukken. En dat ik precies datgene deed, waarvan ik weet (als trainer) dat ik het juist níet moet doen. Want argumenten blijven herhalen, terwijl er geen verbinding is, zorgt ervoor dat je uit contact gaat. Maar ja, vanuit mijn sterke overtuiging hoe het wél zou moeten kwam ik de keerzijde van mijn kwaliteit tegen: doordrammen.

WAAROM DOE IK ZO?

Gelukkig ben ik die bofkont, waar ik het net over had. Ik heb de 'tools' in handen om hiermee te dealen. Als eerste ging te raden bij mezelf: waarom doe ik zo? Ik moest daarvoor terug naar de kernvraag voor de Doorzetter: waar ben ik bang voor? Wat bleek? Ik maakte me zorgen. Ik was bang dat het project door die ene betreffende beslissing volledig de mist in zou gaan. Dat was een waardevol inzicht, want het haalde het oordeel af dat ik had over de beslissing (en -heel eerlijk- de opdrachtgever). Ik was bang dat we, door linksaf te gaan, de mist in zouden gaan. Vanuit die zorg vond ik oprecht dat we rechtsaf moesten.

IK MOEST MEZELF GAAN MANAGEN

Van oordeel naar eerlijkheid, en daar ontstond ruimte in mezelf. Ruimte om de situatie te veranderen. Maar hoe moest ik dat doen? Hoe stapte ik af van mijn 'drammen over de situatie' naar zorgen delen? Om dat voor elkaar te krijgen, had ik twee dingen te doen. Ten eerste: mijn opdrachtgever zien als iemand die oké is, niet stom en net als ik gaat voor een doel. Ten tweede: mijn heldere denken en creativiteit aanboren. Om vervolgens wél in contact te komen met mijn opdrachtgever. Ik besprak de situatie met het team en stuurde mijn opdrachtgever daarna een goed onderbouwde en uitgebreide mail. Dat bleek een waardevolle stap: ik liet hiermee zien dat ik de mening van mijn opdrachtgever serieus nam en tegelijkertijd focus hou op actie. Dat is belangrijk voor hem, want het resultaat staat voor hem voorop. Waardoor ik dus bereikte dat hij zich gerespecteerd voelde en ik rustig kon aangeven waar mijn zorg zat. Het resultaat? We gingen niet linksaf en ook niet rechtsaf. We bleven even staan. Want de tijd was nog niet rijp voor de beslissing.

MET MEER ENERGIE SAMENWERKEN, ELKE DAG WEER

En zo maakte ik mee dat ik, als ervaren trainer, ook wel eens uit verbinding ga. Zonder verbinding is er geen contact. En zonder contact kun je minder goed omgaan met uitdagende situaties. Daarom vind ik het Process Communication Model® ook zo ontzettend waardevol. PCM helpt je om effectiever en met meer energie samen te werken, elke dag weer. Je leert kenmerkend positief gedrag en stressgedrag bij jezelf en anderen herkennen en er effectief mee om te gaan. Zodat je weet wat werkt. Zo voorkom je misverstanden en stress. Ontstaat er begrip en dynamiek. En bereik je samen zoveel meer. Iedere dag weer. Hoe vaak merk jij dat je je argumenten aan het herhalen bent? Stel jezelf dan eens de vraag: waar gaat het nou écht om?

Edith Doosje

Process Communication Nederland