Home » Actueel » Ode aan de imaginer

Ode aan de imaginer

1 juni 2018, mijn eerste inspiratiedag. Ik heb er zin in, en ook niet. Eigenlijk veel te vol en moe door alle uitdagingen van afgelopen half jaar. Ik ben niet scherp, en dat wil ik wel zijn.

Komt goed, er is tijd voor nodig.

Maar deze dag weer ondergedompeld (wat een stom woord eigenlijk!) worden in PCM is heerlijk! En mijn cluppie van de coachopleiding weer zien, ook leuk! PCM geeft altijd energie. En is altijd weer inspirerend, zo ook vandaag. Ik kom altijd tot nieuwe inzichten als ik me weer omgeef met veel PCM, ik blijf me verwonderen.

Wat wil ik met deze gedachten en ervaringen van vandaag? Ik denk gewoon delen, gewoon laten zien hoe PCM er door mijn ‘bril’ uitziet. Ik moet het in ieder geval opschrijven, dat voel ik. En snel ook, voordat ik het allemaal weer vergeet en over 10 minuten niet meer weet hoe ik het zag en voelde, zoals in een droom. Of zelfs er over 10 minuten weer heel anders over denken.

Eén ontmoeting van vandaag maakt extra indruk op me: ik geef hem een hand. Hij vraagt me iets. Volgens mij iets op welke manier PCM in mijn leven zit, maar dat weet ik niet meer zeker. Ik beantwoord zijn vraag en zet mijn verhaal aan met gebarende armen en veel expressie (geheel volgens basis plus wat onzekerheid). Vervolgens vertelt hij zijn verhaal. Wat er dan volgt, is een soort van rust en kalmte. Alsof er een deken van rust is neergedaald. Ah!, denk ik, hier hebben we veel dromer energie. Ik denk zelfs wel een dromer basis.

Naast die rust voel ik ook onrust. Ik hup op en neer van rust naar onrust. Van, ‘dit gaat veel te traag!’ naar ‘wat een kalmte, wat een ruimte’. En ik besef me dat ik de lift neem en bezig ben met de ontwikkeling van mijn dromer.

De dag is eigenlijk nu al enorm waardevol, en het is pas half 10. Wat een inzicht, en ik kan en mag mezelf best wel op nog meer waarde schatten; kijk eens hoe ik die lift nam, helemaal naar zolder! Wat een boost!

De rest van de dag is zeker inspirerend en waardevol; het praatje van Mpendulo, de variaties bedenken in het complimentenspel en aan de slag zijn met misverstanden en vooroordelen. En ook nog al die andere mooie dingen. Maar die die eerste ontmoeting, zo vroeg al tijdens die inspiratiedag, die blijft me het meeste bij.

Wat is imaginer eigenlijk zo veel meer verbeeldend dan dromer…denk er maar eens over.

Claire Koppers